Evenementen

Er zijn momenteel geen evenementen

Wat als er gewoon gevoetbald werd? DEEL 5 (last part)

Last part
Zaterdag 23 mei! Eindelijk is het dan zover! De eerste kans ooit voor het eerste elftal om een kampioenschap binnen te hengelen en dan ook nog tegen notabene buurman Wilsum. Dit moest en zou de meest memorabele zaterdag worden uit de geschiedenis van voetbalvereniging ’s-Heerenbroek! En memorabel werd het zeker, althans, voor degenen met een beetje fantasie.
De zuid-tribune van Sportpark Broekerland was compleet uitverkocht en ook de staanplaatsen waren binnen mum van tijd vergeven waarbij webmaster en standeninvoerder Jan Bos, de allerlaatste staanplaatsen voor een luttele 200 euro via Ticketswap wist binnen te halen. Uiteraard was ook radio IJsselmond aanwezig en zij stuurden de Godfather van het regionale verslaggeversgilde Eddy B. richting het IJsseldorp om verslag te doen van deze kraker der krakers. Al omstreeks 13.30 uur verzamelden de eerste supporters zich rondom het hoofdveld, echter was de Wilsummer selectie tot dusver nog in geen velden of wegen te bekennen.
Om klokslag 14.00 uur betrad de nagenoeg fitte groen-zwarte selectie het hoofdveld voor de belangrijkste warming-up aller tijden. Uitsluitend schaapherder en rundveespecialist Gert K. ontbrak om nogal bijzondere reden. In de nacht van vrijdag op zaterdag besloot hij namelijk om verkleed als roodkapje de wolf op heterdaad te betrappen die in de afgelopen week liefst 58 van zijn schapen had doodgebeten. En met succes! Vol overgave wist Gert de wolf te overmeesteren, sneed zijn buik open, gooide er stenen in en kieperde het roofdier in de IJssel. Helaas werd dit opgemerkt door een wolvenliefhebber en dit zorgde ervoor dat Gert de wedstrijd moest volgen op een livestream van RTV IJsselmond vanaf zijn gevangenisbed.
Verder was de selectie zoals gezegd topfit en gebrand op een goed resultaat, maar ja, tegen wie eigenlijk? Nog steeds was de selectie van de oranje buurman spoorloos en men begon zich zorgen te maken of de wedstrijd wel kon doorgaan. Tot er opeens een bericht binnen kwam dat de Wilsummer selectie omstreeks 14.15 uur bij de Kandelaar was gearriveerd. Iedereen opgelucht natuurlijk, maar hoe heeft het zover kunnen komen?
 
Het begon een aantal jaren geleden toen Wilsum met het ludieke idee op de proppen kwam om voorafgaand aan de derby Wilsum – ’s-Heerenbroek de selectie van de groen-zwarten op te laten halen bij het Zalkerveer middels een rondvaartboot. Echter werd dit precies rond etenstijd georganiseerd, waardoor de selectie met een lege maag en veel te vroeg in Wilsum aankwam. De ploeg oogde die dag dan ook gebroken en zonder energie wat uiteindelijk resulteerde in een teleurstellende 2-1 nederlaag.
Tijd voor tegenprestatie dus en zo kwam het ’s-Heerenbroeker bestuur afgelopen week met het idee de Wilsummer selectie op te laten halen door een zeilboot.
Omstreeks 12.00 arriveerde de 3-master (vanuit Zwolle) in de Wilsummer haven met aan boord keurig voor elk selectielid een lunchpakketje, want uiteraard zijn ’s-Heerenbroekers niet zo flauw om mensen uit te laten hongeren voorafgaand aan de wedstrijd van het jaar.
Vol verwachting en vertrouwen (wat kan je tenslotte gebeuren op een boottochtje van 3 kilometer) klom de selectie inclusief technische staf aan boord. Verrassend genoeg met een andere grensrechter dan in de voorgaande wedstrijden. Gezien het feit dat er natuurlijk koste wat het kost niet verloren mocht worden van de buurman had men besloten oudgediende Jan R. van stal te halen. Jan R (bekend van de legendarische uitspraak “ik vlag zoals ik denk dat ik het zie”) is de eerste en tevens enige grensrechter die meer punten voor de club opleverde dan een gemiddelde topspits. Dit beloofde natuurlijk weinig goeds, maar gelukkig was het notabene moeder Natuur die de helpende hand toestak.
Zoals u zich wellicht kunt herinneren was het zaterdag behoorlijk winderig. Ideaal voor een zeilboot zou je zeggen, echter is dit natuurlijk afhankelijk van de windrichting en laat deze nu net vanuit tegengestelde richting komen. Nadat gelegenheidskapitein Jan R. op ferme toon had geroepen “trossen los!!” dreef het logge schip zonder hulpmotor richting de IJssel. Het duurde nog geen 30 seconden of iedereen aan boord had voor het eerst ervaren dat een zeilschip ook achteruit kon varen en waar je normaliter bij noodgevalletjes ‘alle zeilen probeert bij te zetten’ daar leek dit nu niet echt een goed idee. Na het strijken van de zeilen werd besloten te roeien met de beperkte riemen die voorhanden waren. Peddelend als een malle begon de Zwolse 3-master, als een Holland 8 met Jan R als stuurman, zich richting ’s-Heerenbroek te bewegen. Wind tegen, stroming tegen en zowel klotsende golven als klotsende oksels was het wat de klok sloeg. Van werken krijg je honger en het duurde dan ook niet lang of alle zorgvuldig samengestelde lunchpakketjes waren Kleinjan gemaakt. Maar goed, wat erin gaat, wil er op zee doorgaans ook makkelijk weer uit, wat ervoor zorgde dat het ene na het andere lunchpakketje als vloeibaar visvoer via de onnatuurlijke weg in de IJssel werd gedeponeerd. Op wils(ums)kracht en na circa 2 uur peddelen met uitsluitend IJsselzicht werd de ’s-Heerenbroeker haven dan eindelijk bereikt door de Wilsummer selectie. De gezichten van de Wilsummers stonden op onweer en waren inmiddels qua kleurstelling nauwelijks meer te onderscheiden van het groene ’s-Heerenbroeker thuistenue. Tot overmaat van ramp moest er ook nog te voet verder worden afgereisd naar sportpark Broekerland. Compleet uitgeput en met omgekeerde magen werd zodoende omstreeks 14.15 uur de Kandelaar bereikt.
Tot grote vreugde van alle voetballiefhebbers kon de wedstrijd dan toch doorgaan. Wilsum had vanzelfsprekend de warming-up achterwege gelaten en leek wonderwel ondanks het hachelijke avontuur redelijk fit aan de aftrap te verschijnen.
Na de door ’s-Heerenbroek gewonnen toss besloot de thuisploeg de eerste helft tegen de wind in te spelen. Dit zorgde ervoor dat Wilsum de eerste 5 minuten zowaar een aantal keren verscheen op de ’s-Heerenbroeker helft, echter zonder echt gevaarlijk te zijn. De laatste man aan ’s-Heerenbroeker zijde, die zelden onder druk werd gezet, hield zich vooral bezig met het versturen van diverse vuurpijlen richting de groen-zwarte voorhoede. Na 8 vuurpijlen en evenzoveel gehonoreerde vlagsignalen kabbelde de wedstrijd voort en leek de spanning geen beste invloed te hebben op het spel van de thuisploeg. Na circa een half uurtje spelen begon de vermoeidheid echter dan toch toe te slaan bij Wilsum en vond Sander het tijd voor vuurpijl nr. 9.  Ook nu keek de achterhoede van Wilsum met rooddoorlopen ogen weer vol verwachting en vertrouwen richting zijlijn, er vanuit gaande dat ook deze aanval weer door Jan werd gepareerd. Echter tot schrik van eenieder die Wilsum een warm hart toedraagt bleef het vlagsignaal van de inmiddels in slaap gevallen grensrechter achterwege en kreeg Rob een uitgelezen kans om ’s-Heerenbroek op voorsprong te zetten. Op volle snelheid (voor zijn doen) omspeelde hij de Wilsummer doelman en het leek vervolgens een koud kunstje om de bal in het lege doel te schuiven. Echter tot verbazing van iedereen bleef de bal vlak voor de doellijn liggen in een zojuist gerecyclede omelet van de Wilsummer goalie waarna deze de bal eenvoudig kon oprapen uit de groen-bruine substantie. Ondanks dat bij Wilsum de welbekende geest allang uit de fles was verdwenen bleek dit de enige grote kans voor rust. Nadat de scheidsrechter van dienst voor de 3e keer een poging had gedaan de hoofdtrainer van Wilsum wakker te maken, besloot hij een einde te maken aan de eerste helft.
Beide elftallen  naar de lekker warm gestookte kleedkamers van de Kandelaar en waar Freddie aan ’s-Heerenbroeker zijde met een donderspeech de boel op scherp probeerde te zetten, daar besloot Wilsum deze gelegenheid te gebruiken voor een zogenaamde powernap.
Omstreeks 15.35 uur werd er afgetrapt voor de 2e helft. Voor ’s-Heerenbroek dus nog 45 minuten de tijd om deze middag winnend af te sluiten en het kampioenschap binnen te slepen. Met de wind in de rug en een tegenstander die inmiddels in een remslaap was beland leek dit vrij eenvoudig. Na circa 5 minuten spelen snelde Jesper langs de rechtsback met zeebenen en leverde een puike voorzet af op Bjurn waarna deze de bal op onnavolgbare wijze via 3 benen, een hoofd en een rug tegen de touwen werkte. Sportpark Broekerland explodeerde na deze bevrijdende treffer. The Green Army, tot dat moment onzichtbaar, besloot hierbij het nodige vuurwerk af te steken en ferme knallen klonken over het sportpark. Echter, de Wilsummers schrokken wakker van het lawaai en begonnen opeens weer mee te voetballen. Nadat Wessel (de enige ’s-Heerenbroeker met soort van zeebenen) een grote kans om zeep had geholpen door de bal de tribune in te schieten, kwam Wilsum wonderwel beter in de wedstrijd. Sterker nog, nadat Rik eruit werd gesprint door de pas 45-jarige oudgediende W. Kanmenieheuge en de voorzet van deze gelegenheidsspits door Sander P. (aanvallend een slechte kopper, maar verdedigend degelijk) in eigen doel werd gekopt, kon ’s-Heerenbroek weer van voren af aan beginnen.
Inmiddels begon de tijd te dringen en werd het eenrichtingsverkeer richting het doel van Wilsum. De inmiddels weer ontwaakte Jan R. vlagde als een gediplomeerde luchtverkeersleider alsof het een lieve lust was en behoedde Wilsum meerdere malen voor een nieuwe achterstand. Dit tot grote woede van Carlo die besloot de grensrechter een aantal lugubere foto’s te laten zien van de grensrechter van V.S.W. en hem erop wees dat dit de mogelijke gevolgen kunnen zijn van onbehoorlijk vlaggedrag.
Met nog 5 minuten te gaan sijpelde tevens het bericht binnen dat zowel WZC als ’t Harde op een ruime voorsprong stonden. De dood of de gladiolen dus en dus het perfecte moment om super-sub Jarno H. (beter bekend als Rico Verhoeven 2.0) binnen de lijnen te brengen. Na de eerste de beste voorzet vanaf de linkerkant bedacht Jarno zich geen moment en besloot een beroep te doen op zijn specialiteit, namelijk de ‘Jackie Chan-bicycle kick’. Zwevend in de lucht en met gevaar voor eigen leven (en dat van anderen) zwaaide hij met zijn betonnen rechter richting het leder. Iedereen hield zijn adem in en keek vol bewondering naar de acrobatische handeling van de Zeedieker. Alles leek erop dat hij zich onsterfelijk zou maken en nadat hij de bal dan ook daadwerkelijk had geraakt, plofte deze met een gangetje van 90 km/h op de linkerarm van Wilsummer Jurre H. (beter bekend als ‘de man van glas’) waarna deze in tweeën brak. Waar de Wilsummer schreeuwend naar de grond ging daar schreeuwde ’s-Heerenbroek uiteraard om een penalty, want zeg nou zelf, hoe duidelijk moet een penalty zijn!? Wim K. haastte zich naar scheidsrechter P. Kaar (de leidsman heeft namelijk een vrij cruciale functie bij de afdeling ‘vergunningen’ in de gemeente Kampen) en fluisterde hem in zijn oor “hé psst, als jij nou een pingel geeft dan laten we die bouwvergunning wel voor wat het is” en zo besloot de leidsman alsnog tot verbazing van eenieder met verstand van voetbal, te fluiten voor een penalty.
Gezien het feit dat zo onderhand iedereen in de ’s-Heerenbroeker selectie deze buitenkans al een keer om zeep heeft geholpen, was het nu Wessel die de verantwoordelijkheid op zich nam. Na een even karakteristieke als bijzondere aanloop besloot hij de bal achter het standbeen langs (het moest tenslotte een keertje lukken) op het doel te vuren, althans dat was de verwachting. Echter op hetzelfde moment kregen de noppen van zijn rechterschoen vat op de veters van de linker en wat volgde was het meest kolderieke moment wat ooit plaats heeft gevonden op het ’s-Heerenbroeker sportpark. Zijn struikelpartij zorgde er echter voor dat hij de bal vol met zijn linkerknie langs de verbouwereerde doelman wist te knallen. Sportpark Broekerland ontplofte en Wessel werd bedolven onder zeker 80% van de ’s-Heerenbroeker bevolking. Scheidsrechter P. Kaar besloot dan ook maar direct een einde te maken aan deze memorabele wedstrijd en hiermee was het kampioenschap dan eindelijk een feit! Spelers, trainers, leiders en supporters vlogen elkaar in de armen en zowel tranen als champagne vloeide rijkelijk. Kampioen in de 4e klasse!! Vele felicitaties viel de selectie ten deel en zelfs Carlo ontving vlak na de wedstrijd een videoboodschap van de grensrechter van V.S.W. die vanuit de incontinentieafdeling met lotgenoten een leuke video had ingesproken en daarmee leek ook deze strijdbijl begraven. Ook de Wilsummer supporters waren sportief genoeg om de spelers met een applaus van het veld te begeleiden. Gelegenheidsgrensrechter Jan R. koos zelfs direct eieren voor zijn geld en meldde zich direct na de wedstrijd begrijpelijk aan als nieuw lid van de ’s-Heerenbroeker voetbalvereniging.
Na een urenlange tocht op de platte wagen die ons leidde door Wapenveld, ’t Harde, Windesheim én Wilsum werd er tot in de late uurtjes gefeest als een malle en de Kandelaar leek dan ook op de Buitenwacht in betere tijden.
Natuurlijk komt aan elk feest een eind en nadat ook Freddie en Carlo met het nodige straateczeem de (naar eigen zeggen) juiste woning hadden bereikt, kon het dromen beginnen. Dromen van de meest bijzondere dag in de ’s-Heerenbroeker voetbalgeschiedenis…dromen van het onoverwinnelijke gevoel…dromen van dat ultieme moment van het laatste fluitsignaal en een zwaarbevochten kampioenschap…dromen van wat onhaalbaar leek...dromen van wat onhaalbaar bleek. Kortom, dromen van dat ene moment dat wellicht nooit komen gaat…
 
Namens mijn collega-fantast allen bedankt voor het lezen en tot volgend seizoen!

Wat als er gewoon gevoetbald werd? Deel 4

Part 4 groot

Op een bijzonder aangename zaterdagmiddag 16 mei mocht ’s-Heerenbroek aantreden voor haar 25ste competitiewedstrijd van dit seizoen; de uitwedstrijd naar Dieze West. De Zwolse ploeg is een traditioneel lastige tegenstander voor ’s-Heerenbroek, waarbij met name de uitwedstrijden vrijwel nooit in een overwinning omgezet worden. Om uitzicht te houden op het kampioenschap, en deze misschien zelfs al wel binnen te halen, moest er echter wel gewonnen worden. Met deze wetenschap nam de druk voor de groenhemden dus alleen maar verder toe met het oog op deze wedstrijd. 

En ook vandaag zou winnen weer een flinke uitdaging blijken. Want voetballen op een weiland waar zelfs een hobbelpaard zijn handen voor om zou draaien is lastig, maar voetballen op een plastic mat waar je om de rubberdampen heen moet rennen is nog lastiger. En laat dat nou net de situatie wezen waar ’s-Heerenbroek afgelopen zaterdag mee moest dealen; warmte, rubber en druk.

Naast het feit dat alle condities dus niet optimaal waren voor een stel uit de kluiten gewassen boeren, kende de ploeg ook de nodige personele problemen. Deze kwamen voornamelijk voort uit de wedstrijd tegen VSW, zoals u wellicht vorige week gelezen heeft. Laten we beginnen bij de reservebank. Trainer Freddie v/d Burg moest het namelijk zonder zijn assistent Carlo stellen. Laatstgenoemde besloot tegen VSW de vlag te verstoppen in de assistent-scheidsrechter, waarna deze later operatief verwijderd moest worden. De dokter schreef de desbetreffende assistent-scheidsrechter één week lang pijnstillers en luiers voor, waarna de KNVB het passend vond om ook dader Carlo het spel voor één week te ontzeggen. Naar verluidt hebben beide heren de strijdbijl inmiddels begraven, al moest Carlo spitten daar de assistent niet durfde te bukken in zijn nabijheid.

Verder kon ook linksback Sander niet opdraven. Zijn kamikazevlucht tegen VSW, die uiteindelijk eindigde op de enkels van zijn directe tegenstander, leverde hem namelijk eveneens een rode kaart op. In eerste instantie leek tegenover dit gemis wel een terugkeer van Rob te staan, maar ook daarin kwam ’s-Heerenbroek bedrogen uit. Rob leek zijn ogen namelijk weer op tijd los te hebben na het portie klappen welke hij tegen VSW had ontvangen, maar na een meningsverschil met vrouw Annegreet was Rob helaas weer terug bij af.

In het doel kon men helaas niet beschikken over doelman Jelmer. Na zijn bezoek aan de kapper besloot de goalie van ’s-Heerenbroek weer te gaan klussen, waarbij hij een sloophamer op zijn eigen tenen liet vallen. De grote teen van Visscher bleek te gehavend om aan de aftrap te verschijnen, waardoor doelman Ica plaats nam onder de lat, en dit verder zeker naar behoren deed!

Wel keerde Wim terug in de selectie. Hij was weer hersteld van zijn klachten nadat hij de val van broer Gert had gebroken. Gelukkig duurde zijn revalidatie niet zo lang als de tijd die is ingecalculeerd voor het bouwproject, waardoor Wim alweer snel op kon draven. Speciale complimenten moeten daarbij wel uitgaan naar verzorger Jac, die Wim uiteindelijk op tijd fit kreeg met een uitgekiend revalidatietraject, gebaseerd op Herstel en Balanz.  

Om dit gemis op te vangen, besloot v/d Burg enkele oudgedienden aan te laten treden. Zo richting het kampioenschap leek het de succestrainer een gouden zet om meer ervaring toe te voegen aan zijn selectie, waardoor hij uitkwam bij assistent Freddy voor de verdedigingslinie, Wilhelm v. L (beter bekend als Lentho) als draver op het middenrif, keeperstrainer Henk B als reservekeeper en voorzitter Piet v/d S als stormram voor de aanval. Laatstgenoemde werd geselecteerd omdat hij, vooral naar eigen zeggen, de beste spits ooit is van de plaatselijke VV. Alle genoemde spelers startten overigens wel op de reservebank.

De wedstrijd begon onfortuinlijk, want al na 5 minuten moest Meule zich laten wisselen. De middenvelder, die ook klokkenluider van beroep had kunnen worden, had al zijn benen van tevoren goed ingesmeerd met vaseline, maar dit bleek slechts uitstel van executie. Vol schuur- en derdegraadsverbrandingsplekken (mooi woord voor scrabble) aan het onderstel, door het brandende rubber en de verwoestende hitte, moest de routinier zich laten wisselen. Hierdoor moest trainer v/d Burg al snel moest schakelen. De meest logische wissel vond plaats; Meule werd vervangen door Lentho.

Door deze wissel was de ploeg even hevig ontzet, waardoor de 1-0 al snel op het scorebord verscheen. Sander P gleed een strakke voorzet onbedoeld in eigen goal, waardoor ’s-Heerenbroek al snel tegen een achterstand aankeek. Hier had Sander P zo de P van in, dat hij zich direct liet wisselen. P vond namelijk dat scheidsrechter Blom een overtreding over het hoofd had gezien, maar ook na raadpleging van de VAR bleek dit doelpunt rechtsgeldig. Resumerend; P eruit, Freddy erin.

Deze wissel had al snel het tweede en het derde doelpunt tot gevolg. ’s-Heerenbroek voetbalt namelijk al sinds jaar en dag op de buitenspelval in de achterhoede, waardoor de ploeg altijd op 30 meter van eigen doel verdedigd. Dit draaide de ploeg nu echter de nek om. De frisse Freddy presteerde het namelijk om een voorsprong van ongeveer 20 meter in 5 seconden weg te geven, waardoor de aanvaller van Dieze nog 10 meter over had om zijn eerste doelpunt van de middag te maken.

Het derde thuisdoelpunt viel vanuit een vergelijkbare situatie. Alle drie de verdedigers stapten op de buitenspelval, maar hadden er daarbij niet op gerekend dat Freddy nog tegen de doelpaal aan lag na zijn eerste sprint, aan het zuurstof welteverstaan. Hiermee hief hij het buitenspel dus op, waardoor de 3-0 ook een feit was.

In het restant van de wedstrijd wist ’s-Heerenbroek nog twee gevaarlijke momenten te creëren. Het eerste moment vond plaats aan de zijlijn, Piet erin dreigde te komen. Bij zijn warming-up scheurde hij echter beide hamstrings af waardoor hij zijn terugkeer nog even uit mag stellen. Hierdoor mocht Gert tot zijn grote geluk blijven staan, wat resulteerde in een overenthousiaste knuffelpartij met zijn directe tegenstander. Dit directe contact werd echter niet op waarde geschat door de speler(s) van Dieze, waardoor de situatie uiteindelijk uitmondde in een groepsknuffel met een wat agressief karakter. Nadat alle knuffelende spelers uit elkaar gehaald waren, ontvingen alle betrokkenen een gele prent, behalve Gert zelf. Dit omdat zijn gebaar natuurlijk op naastenliefde gebaseerd was en hij absoluut geen kwade bedoelingen had. Dankzij de scheidsrechter kan hij dus wel ‘gewoon’ aanwezig zijn bij de derby van aanstaande zaterdag.

Het tweede gevaarlijke moment kwam op naam van Lentho. De middenvelder omspeelde drie tegenstanders, en ging daarmee alleen richting het doel van Dieze voor de hoopgevende 3-1. Een windvlaag gooide echter roet in het eten, daar Lentho een kilo rubberen korrels in zijn ogen kreeg, faliekant langs de bal maaide en zo zijn vurig gehoopte treffer in schoonheid zag sterven en in rubberen wolken zag verdampen.

De middenvelder bleek vervolgens zo ontroostbaar, dat hij zich liet vervangen door keeper Henk. Henk kon helaas geen potten, maar wel benen, breken in de hem gegunde speeltijd. Uiteindelijk leed ’s-Heerenbroek dus een gevoelige 3-0 nederlaag in haar één na laatste wedstrijd van het seizoen.

Toch heeft ’s-Heerenbroek het kampioenschap nog steeds in eigen hand. Directe concurrent WZC speelde namelijk op spectaculaire wijze gelijk tegen VV Wijthmen: 4-4. ’t Harde deed daarentegen wel ‘gewoon’ wat het moest doen, en dat was 0-9 winnen in en tegen Wilsum.

En dit maakt de titelstrijd op de slotdag, waar mogelijk, nog spannender. Alle drie de ploegen kunnen zich nog tot kampioen kronen op de laatste speeldag, daar ’s-Heerenbroek nu 47 punten heeft, WZC 46 en ’t Harde 45. Een overwinning staat voor 3 punten, een gelijkspel voor 1 punt en een nederlaag voor 0 punten. Dat u het even weet.

Aanstaande zaterdag staat de wedstrijd op het spel die, hoe dan ook, voor altijd de geschiedenisboeken in zal gaan: ’s-Heerenbroek – Wilsum. De spanning stijgt, want zal ’s-Heerenbroek in deze wedstrijd wél met de spanning en de immense druk om kunnen gaan? U hoort het volgende week!

Wat als er gewoon gevoetbald werd? DEEL 3

Part 3 groot
 
Wat als er nog gevoetbald werd... DEEL 3
 
Na een heerlijk vrij weekend en weer bekomen van de schrik na de 2-3 nederlaag tegen ’t Harde mocht het vlaggenschip van onze plaatselijke vv op een buitengewoon warme 9 mei de competitie weer hervatten middels een thuiswedstrijd tegen ‘rivaal’ V.S.W. uit Windesheim. Nu hoor ik u denken, rivaal..? Nou ja, schijnbaar worden wij door de rooddoorlopen ogen van een aantal Windesheimers als rivalen gezien. Dit heeft uiteraard een reden en na diep graven in de ‘rijke’ geschiedenis van beide clubs kwam ik tot de conclusie dat het puntenverlies van VSW tegen ’s-Heerenbroek, wat sv Zalk daarbij in 2018 het kampioenschap opleverde, gezorgd heeft voor een soort van ‘haatgevoelens’ bij een aantal leden/voetballers van Voetbalsport Windesheim. De haat zat destijds bij een aantal speler zó diep dat zij besloten om, nadat zij alsnog via de nacompetitie promotie naar de 3e klasse hadden veiliggesteld, de dug-outs van ons mooie sportpark ‘Broekerland’ te beklieden met het uiterst creatieve hersenspinsel ‘VSW 3C’. Dat zij hun vandalistische frustraties botvierden op de achterzijde van de dug-outs was echter niet zo handig aangezien de tekst hierdoor uitsluitend leesbaar was voor een paar ‘droge koeien’ van boer Bert in het naastliggende grasveldje. Of ‘droge koeien’ ook eenzelfde gevoel voor humor hebben valt te bezien, maar dat zij qua hersencapaciteit ongeveer op hetzelfde niveau zitten als deze mislukte kunstenaars is zeker niet ondenkbaar.
Positief gevolg van deze actie is echter dat dit alles ervoor heeft gezorgd dat ’s-Heerenbroek eerder dit seizoen enorm gebrand was op een zege tegen VSW en wat uiteindelijk dan ook resulteerde in een 1-6 overwinning.
Ook nu stond het elftal van Freddie en Carlo te popelen om de tegenstander op te vreten. Daarbij kon het trainersduo rekenen op een vrijwel fitte selectie. Alleen Wim moest met rugklachten verstek laten gaan, nadat hij op vrijdagmiddag tijdens het klussen slachtoffer was geworden van een vallend spijkerschort. Dat dit spijkerschort op het moment van vallen nog gedragen werd door broer Gert; dat moet ongetwijfeld het meeste pijn hebben gedaan. Naast zijn sleutelbeen brak hij echter ook de val van Gert, waardoor deze gelukkig fit aan de aftrap kon verschijnen.
Enige andere twijfelgeval was Meule, maar ook hij, die na zijn even bijzondere als pijnlijke treffer tegen ’t Harde pas weer een dag of 3 op eigen kracht en zonder stoma kon plassen, leek fit genoeg om te spelen. Desondanks speelde hij uit voorzorg met voor de verandering met 3 scheenbeschermers.
Om iets voor half 3 en onder toeziend oog van meerdere scouts van diverse clubs uit de buurt, betraden beide teams op deze zonnige zaterdagmiddag het veld. Niets leek een mooie voetbalmiddag in de weg te staan. Echter, zoals u uiteraard weet is sinds de corona-crisis het handjes schudden uit den boze en de Hardenbergse scheidsrechter van dienst leek het dan ook een goed idee elkaar voorafgaande aan de wedstrijd met de ellenboog te begroeten. De laatste man van VSW, ook niet vies van een beetje fysiek contact, nam dit wel héél letterlijk en hij sloeg dan ook binnen luttele seconden Rob z’n beide ogen dicht. Wat er in de 5 minuten hierna gebeurde valt niet echt goed uit te leggen, echter gaf het uitstekend weer wat een ongezonde dosis adrenaline in combinatie met agressiviteit teweeg kan brengen. Desondanks leek na 5 minuten de rust enigszins te zijn teruggekeerd, ware het niet dat het dat frontman van The Green Army, HR (niet te verwarren met ketels of dubbel glas), nog steeds ongestoord op iemand met een blauw shirt zat in te timmeren. Dat het hier om een fotograaf van de Stentor ging leek hem totaal te zijn ontgaan en het lijkt er dan ook op dat wij voorlopig geen fotoverslagen meer hoeven te verwachten in deze plaatselijke courant. Desalniettemin kon de wedstrijd na 4 rode en 18 gele kaarten dan eindelijk van start gaan. Gunstig feitje betrof dat ’s-Heerenbroek slechts 1 rode kaart in ontvangst hoefde te nemen, omdat Carlo het nodig vond om de vlag op een wel héél bijzondere manier in de grensrechter te verstoppen. Uiteraard moest ook Rob vervangen worden voordat er ook maar 1 minuut gevoetbald was en hij werd logischer wijs, tot vreugde van de meegereisde Hattemmer scouts, vervangen door Bjorn (in de volksmond ook wel Bjurn genoemd).
Na het startsignaal was al snel duidelijk dat ’s-Heerenbroek met 3 man meer een behoorlijk maatje te groot was voor de Windesheimers. Binnen een mum van tijd stond het 2-0 door doelpunten van Gert en ook Bjurn pikte na zijn schitterende omhaal tegen ’t Harde ook nu zijn doelpuntje mee. Het was de eerste 45 minuten éénrichtingsverkeer en na de 3-0 van door een vlammend schot van Wessel (dat doet ie anders nooit) begon de verveling dan ook toe te slaan bij onze achterhoedespelers.
Linksback Sander, die wat familiaire banden heeft in het zuid-Zwolse dorp, had voorafgaand aan de wedstrijd wat research gedaan naar de mogelijke daders van het kladincident van 2018. En met succes! Althans, ondanks beperkte bewijslast, wist hij vrijwel zeker wie het gedaan zou moeten hebben en na een heerlijk ‘kalmerend’ kopje thee en inmiddels de kleedkamer te hebben verlaten zag hij zijn kans schoon. Zijn normaliter heftige geldingsdrang had plaats gemaakt voor een ontembare VERgeldingsdrang. Als een dolle stier ging hij zijn toreador te lijf en na een even atletische als ‘hoge’ sprong wist hij keurig de noppen van zijn speciaal voor vandaag gepoetste Adidasjes in de ontspannen kuiten van zijn doelwit te plaatsen, waarna deze kermend van de pijn naar te gronde stortte. Uiteraard probeerde Sander de nogal verbaasde scheidsrechter er middels soort van balvormige handgebaren nog van te overtuigen dat hij de bal raakte, echter de kans dat Sander een bal had geraakt was nihil aangezien de scheidsrechter deze nog steeds in zijn bezit had en nog maar net de kleedkamer had verlaten. Sander kon dus direct weer rechtsomkeert richting douche en nadat de kinderen de handen weer voorzichtig voor hun ogen durfden weg te halen werd ook de linksbuiten van VSW weer voorzichtig uit de struiken langs de speeltuin geplukt.
Nadat inmiddels het hoofdveld weer bereikt was en de 2e helft van start was gegaan, daar bleken de ruimtes door deze 5e rode kaart dusdanig groot te zijn geworden dat de kans op een volgend opstootje behoorlijk klein was geworden. De laatste 45 minuten gebeurde er, afgezien van een eigen doelpunt van VSW, dan ook vrijwel niets meer en ook de Hardenbergse arbiter had genoeg gezien en hij floot na exact 90 minuten dan ook voor het einde van deze bizarre wedstrijd en hij haastte zich om te zeggen dat het handjes schudden niet meer nodig was.
Laten we deze 9 mei omschrijven als een enerverende middag om snel te vergeten, maar desondanks met 3 punten in de pocket. Door de overwinningen van WZC en ’t Harde tegen respectievelijk Dieze West (3-0) en CSV’28 (2-1) blijft het ongemeen spannend in de top van de 4e klasse D.
Aanstaande zaterdag wacht de veruit beroerdste uitwedstrijd op het zwart-groene hockeyveld bij Dieze West en zal met man en macht moeten worden gewerkt om de voorsprong van 2 en 5 punten op WZC en ’t Harde te handhaven. Tot overmaat van ramp moet coach Freddie het daarbij doen zonder de geschorste Sander en de geblesseerde Rob aangezien ook op dit moment nog steeds niet duidelijk te zien is of Rob zijn hond aan het uitlaten is of dat de hond Rob aan het geleiden is.
Desondanks hopen we uiteraard op uw massale steun en gaan we uit van maximale support in onze race naar het kampioenschap.
Tot aanstaande zaterdag!

Wat als er gewoon gevoetbald werd?

 
Part 3 groot
Na een heerlijk vrij weekend en weer bekomen van de schrik na de 2-3 nederlaag tegen ’t Harde mocht het vlaggenschip van onze plaatselijke vv op een buitengewoon warme 9 mei de competitie weer hervatten middels een thuiswedstrijd tegen ‘rivaal’ V.S.W. uit Windesheim. Nu hoor ik u denken, rivaal..? Nou ja, schijnbaar worden wij door de rooddoorlopen ogen van een aantal Windesheimers als rivalen gezien. Dit heeft uiteraard een reden en na diep graven in de ‘rijke’ geschiedenis van beide clubs kwam ik tot de conclusie dat het puntenverlies van VSW tegen ’s-Heerenbroek, wat sv Zalk daarbij in 2018 het kampioenschap opleverde, gezorgd heeft voor een soort van ‘haatgevoelens’ bij een aantal leden/voetballers van Voetbalsport Windesheim. De haat zat destijds bij een aantal speler zó diep dat zij besloten om, nadat zij alsnog via de nacompetitie promotie naar de 3e klasse hadden veiliggesteld, de dug-outs van ons mooie sportpark ‘Broekerland’ te beklieden met het uiterst creatieve hersenspinsel ‘VSW 3C’. Dat zij hun vandalistische frustraties botvierden op de achterzijde van de dug-outs was echter niet zo handig aangezien de tekst hierdoor uitsluitend leesbaar was voor een paar ‘droge koeien’ van boer Bert in het naastliggende grasveldje. Of ‘droge koeien’ ook eenzelfde gevoel voor humor hebben valt te bezien, maar dat zij qua hersencapaciteit ongeveer op hetzelfde niveau zitten als deze mislukte kunstenaars is zeker niet ondenkbaar.
Positief gevolg van deze actie is echter dat dit alles ervoor heeft gezorgd dat ’s-Heerenbroek eerder dit seizoen enorm gebrand was op een zege tegen VSW en wat uiteindelijk dan ook resulteerde in een 1-6 overwinning.
Ook nu stond het elftal van Freddie en Carlo te popelen om de tegenstander op te vreten. Daarbij kon het trainersduo rekenen op een vrijwel fitte selectie. Alleen Wim moest met rugklachten verstek laten gaan, nadat hij op vrijdagmiddag tijdens het klussen slachtoffer was geworden van een vallend spijkerschort. Dat dit spijkerschort op het moment van vallen nog gedragen werd door broer Gert; dat moet ongetwijfeld het meeste pijn hebben gedaan. Naast zijn sleutelbeen brak hij echter ook de val van Gert, waardoor deze gelukkig fit aan de aftrap kon verschijnen.
Enige andere twijfelgeval was Meule, maar ook hij, die na zijn even bijzondere als pijnlijke treffer tegen ’t Harde pas weer een dag of 3 op eigen kracht en zonder stoma kon plassen, leek fit genoeg om te spelen. Desondanks speelde hij uit voorzorg met voor de verandering met 3 scheenbeschermers.
Om iets voor half 3 en onder toeziend oog van meerdere scouts van diverse clubs uit de buurt, betraden beide teams op deze zonnige zaterdagmiddag het veld. Niets leek een mooie voetbalmiddag in de weg te staan. Echter, zoals u uiteraard weet is sinds de corona-crisis het handjes schudden uit den boze en de Hardenbergse scheidsrechter van dienst leek het dan ook een goed idee elkaar voorafgaande aan de wedstrijd met de ellenboog te begroeten. De laatste man van VSW, ook niet vies van een beetje fysiek contact, nam dit wel héél letterlijk en hij sloeg dan ook binnen luttele seconden Rob z’n beide ogen dicht. Wat er in de 5 minuten hierna gebeurde valt niet echt goed uit te leggen, echter gaf het uitstekend weer wat een ongezonde dosis adrenaline in combinatie met agressiviteit teweeg kan brengen. Desondanks leek na 5 minuten de rust enigszins te zijn teruggekeerd, ware het niet dat het dat frontman van The Green Army, HR (niet te verwarren met ketels of dubbel glas), nog steeds ongestoord op iemand met een blauw shirt zat in te timmeren. Dat het hier om een fotograaf van de Stentor ging leek hem totaal te zijn ontgaan en het lijkt er dan ook op dat wij voorlopig geen fotoverslagen meer hoeven te verwachten in deze plaatselijke courant. Desalniettemin kon de wedstrijd na 4 rode en 18 gele kaarten dan eindelijk van start gaan. Gunstig feitje betrof dat ’s-Heerenbroek slechts 1 rode kaart in ontvangst hoefde te nemen, omdat Carlo het nodig vond om de vlag op een wel héél bijzondere manier in de grensrechter te verstoppen. Uiteraard moest ook Rob vervangen worden voordat er ook maar 1 minuut gevoetbald was en hij werd logischer wijs, tot vreugde van de meegereisde Hattemmer scouts, vervangen door Bjorn (in de volksmond ook wel Bjurn genoemd).
Na het startsignaal was al snel duidelijk dat ’s-Heerenbroek met 3 man meer een behoorlijk maatje te groot was voor de Windesheimers. Binnen een mum van tijd stond het 2-0 door doelpunten van Gert en ook Bjurn pikte na zijn schitterende omhaal tegen ’t Harde ook nu zijn doelpuntje mee. Het was de eerste 45 minuten éénrichtingsverkeer en na de 3-0 van door een vlammend schot van Wessel (dat doet ie anders nooit) begon de verveling dan ook toe te slaan bij onze achterhoedespelers.
Linksback Sander, die wat familiaire banden heeft in het zuid-Zwolse dorp, had voorafgaand aan de wedstrijd wat research gedaan naar de mogelijke daders van het kladincident van 2018. En met succes! Althans, ondanks beperkte bewijslast, wist hij vrijwel zeker wie het gedaan zou moeten hebben en na een heerlijk ‘kalmerend’ kopje thee en inmiddels de kleedkamer te hebben verlaten zag hij zijn kans schoon. Zijn normaliter heftige geldingsdrang had plaats gemaakt voor een ontembare VERgeldingsdrang. Als een dolle stier ging hij zijn toreador te lijf en na een even atletische als ‘hoge’ sprong wist hij keurig de noppen van zijn speciaal voor vandaag gepoetste Adidasjes in de ontspannen kuiten van zijn doelwit te plaatsen, waarna deze kermend van de pijn naar te gronde stortte. Uiteraard probeerde Sander de nogal verbaasde scheidsrechter er middels soort van balvormige handgebaren nog van te overtuigen dat hij de bal raakte, echter de kans dat Sander een bal had geraakt was nihil aangezien de scheidsrechter deze nog steeds in zijn bezit had en nog maar net de kleedkamer had verlaten. Sander kon dus direct weer rechtsomkeert richting douche en nadat de kinderen de handen weer voorzichtig voor hun ogen durfden weg te halen werd ook de linksbuiten van VSW weer voorzichtig uit de struiken langs de speeltuin geplukt.
Nadat inmiddels het hoofdveld weer bereikt was en de 2e helft van start was gegaan, daar bleken de ruimtes door deze 5e rode kaart dusdanig groot te zijn geworden dat de kans op een volgend opstootje behoorlijk klein was geworden. De laatste 45 minuten gebeurde er, afgezien van een eigen doelpunt van VSW, dan ook vrijwel niets meer en ook de Hardenbergse arbiter had genoeg gezien en hij floot na exact 90 minuten dan ook voor het einde van deze bizarre wedstrijd en hij haastte zich om te zeggen dat het handjes schudden niet meer nodig was.
Laten we deze 9 mei omschrijven als een enerverende middag om snel te vergeten, maar desondanks met 3 punten in de pocket. Door de overwinningen van WZC en ’t Harde tegen respectievelijk Dieze West (3-0) en CSV’28 (2-1) blijft het ongemeen spannend in de top van de 4e klasse D.
Aanstaande zaterdag wacht de veruit beroerdste uitwedstrijd op het zwart-groene hockeyveld bij Dieze West en zal met man en macht moeten worden gewerkt om de voorsprong van 2 en 5 punten op WZC en ’t Harde te handhaven. Tot overmaat van ramp moet coach Freddie het daarbij doen zonder de geschorste Sander en de geblesseerde Rob aangezien ook op dit moment nog steeds niet duidelijk te zien is of Rob zijn hond aan het uitlaten is of dat de hond Rob aan het geleiden is.
Desondanks hopen we uiteraard op uw massale steun en gaan we uit van maximale support in onze race naar het kampioenschap.
Tot aanstaande zaterdag!

Corona | Protocollen vanuit KNVB.

Nu het kabinet heeft besloten dat de jeugd vanaf 29 april voorzichtig weer mag trainen op de voetbalvelden, heeft de KNVB in samenwerking met NOC*NSF protocollen voor alle sportverenigingen opgesteld.

Hierin staan de praktische regels om veilig en verantwoord georganiseerd te kunnen sporten in de leeftijdsklassen t/m 12 jaar en 13-18 jaar. Lees hieronder de specifieke protocollen per doelgroep en download onderaan deze pagina handige materialen die jij kan gebruiken om jouw vereniging ‘corona-proof’ te maken.

Voetballers:

https://knvb.nl/nieuws/assist/assist/59929/corona-protocol-spelers 

Ouders:

https://knvb.nl/nieuws/assist/assist/59925/corona-protocol-ouders

Trainers:

https://knvb.nl/nieuws/assist-trainers/assist-trainers/59913/corona-protocol-trainers

Bestuur en vrijwilligers:

https://www.knvb.nl/nieuws/assist/assist/59917/corona-protocol-bestuurders

Veiligheid en hygiëne:

https://knvb.nl/nieuws/assist/assist/59933/corona-protocol-veiligheid-en-hygi%C3%ABneregels

Sportprotocol vanuit NOC*NSF:

https://nocnsf.nl/sportprotocolveilig sporten

 

 

Corona | Jeugdprotocol veiling trainen bij v.v. 's-Heerenbroek.

Poster 1

van_guilik.pngoostindie.pngid-agro.pnghetparochiehuis.pnghdeleeuw.pngwielink_zink_en_daktechniek.pngcafeeigenwijs.pngprofnorm.pngb0_mulder_tweewielers.pngbrugmedia.pngbbm-advocaten.pngsebo.pngh_uitgekookt.pngsmaakfactor.pngvdberg.pngEcco-Nederland.pnghairqueen.pngsheerenhoeve.pngubink_meuleman_bouw.pnghoutburcht.png123verhuur.pngbastiaan.pngphverhuur.pngbergmakelaardij.pngbastiaan_installatietechniek.pngblom_auto.pngmail_service_zwolle.pngbernardkeppel_cleaning.pngboerverzekeringen.pngautotaalglas.pnghofstede_rijopleiding.pnganytime.pngschutte.pngweeghel_gewasbescherming.pngvan_guilik.pngoostindie.pngid-agro.pnghetparochiehuis.pnghdeleeuw.pngwielink_zink_en_daktechniek.pngcafeeigenwijs.pngprofnorm.pngb0_mulder_tweewielers.pngbrugmedia.pngbbm-advocaten.pngsebo.pngh_uitgekookt.pngsmaakfactor.pngvdberg.pngEcco-Nederland.pnghairqueen.pngsheerenhoeve.pngubink_meuleman_bouw.pnghoutburcht.png123verhuur.pngbastiaan.pngphverhuur.pngbergmakelaardij.pngbastiaan_installatietechniek.pngblom_auto.pngmail_service_zwolle.pngbernardkeppel_cleaning.pngboerverzekeringen.pngautotaalglas.pnghofstede_rijopleiding.pnganytime.pngschutte.pngweeghel_gewasbescherming.png